WORKS
COMMISSIONED
ARCHIVE
JOURNAL
ABOUT

Рэцэнзія на Too Big Drawing у CineClandestino

Вернасць лініі

Ад сучаснага беларускага кіно цалкам можна чакаць твораў, якія адлюстроўваюць складаную сацыяльную атмасферу краіны. Яе наглядна засведчылі нядаўнія масавыя пратэсты. І сапраўды, менавіта ў гэтым кантэксце ў другой палове 2021 года нам давялося адкрыць для сябе яркі дакументальны фільм — Courage Аляксея Палуяна, прадстаўлены ў конкурснай праграме Mescalito Biopic Fest…

Аднак нават там, дзе рэальнасць настолькі жывая і настойліва нагадвае пра сябе, могуць узнікаць і зусім іншыя мастацкія кірункі. Невыпадкова яшчэ на фестывалі Ravenna Nightmare 2020 перамогу атрымаў Spice Boyz Уладзіміра Зінкевіча. Гэта яшчэ адзін поўнаметражны фільм беларускага паходжання, але зусім іншай танальнасці: выразна «пульпавы» паводле сваёй эстэтыкі, з амаль гратэскавым падыходам да адлюстравання гвалту. Прычым, нібыта гуляючы з самой рэальнасцю ў хованкі, фільм у выніку раскрывае, што за яго крывавымі падзеямі стаіць цалкам канкрэтная крымінальная гісторыя, якая і паслужыла крыніцай натхнення.

Ёсць і яшчэ адзін магчымы падыход — той, якога прытрымліваецца Генадзь Буто. На восьмым On the Road Film Festival рэжысёру ўдалося захапіць і гледачоў, і журы конкурсу Short>Cuts: Short and Medium-length Films in Competition — сапраўды моцнай праграмы каротка- і сярэднеметражнага кіно. Яго фільм Too Big Drawing атрымаў адразу дзве ўзнагароды: галоўны прыз і, падзяліўшы яго з іншым фільмам, прыз глядацкіх сімпатый.

Пачнём з таго, што гэтая беларуская стужка — адзін з самых арыгінальных і ўражлівых кароткаметражных фільмаў, з якімі нам давялося сутыкнуцца апошнім часам. У цэнтры аповеду — аловак і лінія, прычым апошняя не менш фантастычная, чым уяўленне самога аўтара. Кароткі, але ашаламляльна яркі прыклад эксперыментальнага кіно, пабудаванага вакол моцнай ідэі, Too Big Drawing ужо ў першых сцэнах выводзіць на першы план самы звычайны канцылярскі прадмет, даследуючы яго з усіх бакоў з дапамогай віртуозна пабудаванага мантажу.

Затым аловак, якім кіруе ўмелая рука — у самым літаральным сэнсе, — пачынае рухацца і выводзіць упэўненую лінію, якая спачатку вядзе нас за межы пакоя, дзе разгортваўся пралог. Але як далёка зможа рушыць услед за алоўкам наш позірк? Практычна паўсюль. Займальны паводле задумы і бездакорны з тэхнічнага і стылістычнага пункту гледжання, Too Big Drawing прасочвае бесперапынны шлях алоўка праз вуліцы, уздоўж парэнчаў, праз масты, водныя прасторы, зараснікі кустоў і шырокія пустэльныя абшары. Паступова ўзнікае адчуванне, што гэтай лініі пад сілу пераадолець любую перашкоду і ахапіць увесь зямны шар. І ўрэшце яна чароўным чынам вяртаецца да зыходнага пункту.

Праца Генадзя Буто паўстае перад гледачом як своеасаблівая ўніверсальная кунсткамера — свет цудаў, прадстаўлены ў бліскучай дэманстрацыі тэхнічнага майстэрства і фантазіі, што не ведае повязяў.

Рэцэнзія: Стэфана Коча
Апублікавана 11.04.2022 у CineClandestino

RELATED POSTS

Інтэрв’ю для фестывалю нефільтраванага кіно

«Звышзадача любога мастака — «намацаць» межы мастацтва, выявіць яго прыроду і сутнасць, агаліць недамоўленае і нябачнае. Мастак выпрабоўвае гэтыя межы на трываласць. Межы зрушваюцца»

Экспэрымэнтальная анімацыя Генадзя Буто

Пачатак творчага шляху Генадзя Буто як эксперыментальнага аніматара бачыцца ў «Панараме» (2011). Вядома, хочацца капнуць глыбей і адзначыць, што візуальныя рашэнні і тэмы ранніх прац відавочна падводзілі аўтара да эксперыментальнай сцежкі.

Інтэрв’ю CGtalk.by

Мультфільм для дарослых. Інтэрв’ю з Генадзем Буто Анімацыйны фільм «Лядзяш» быў створаны як адзін з

Інтэрв’ю ў часопісе “Alovak”

Мастак-мультыплікатар Генадзь Буто: “Усе аніматары ў большасці сваёй – энтузіясты…” Калі мы шукалі першага героя

Інтэрв’ю для Citycelebrity

Рэжысёр Генадзь Буто Рэдакцыя Citycelebrity звязалася з пераможцам фестывалю кароткаметражнага кіно і анімацыі «METERS/МЕТРЫ» (у

Інтэрв’ю ў T-Styl.info

Аўтар мульціка-жаху “Лядзяш” прэзентаваў сваю творчасць у Гродне 4 студзеня гарадзенцы пазнаёміліся з анімацыяй Генадзя

Артыкул у 34.magnet

Генадзь Буто Генадзь Буто належыць да рэдкага віду «беларускі аніматар». Зараз жыве ў Піцеры і

Інтэрв’ю для CitiGid

Нядаўна стала вядома, што DreamWorks рыхтуе да выпуску новы серыял «Кунг-фу Панда: Лапы лёсу». Сярод мастакоў, якія працавалі над праектам, быў і беларус Генадзь Буто — ураджэнец Мінска

Animation NOW!

«Толькі харошыя людзі» Чым занятыя і пра што думаюць маладыя беларускія аніматары Юля Рудзіцкая і

Артыкул у METRO

Мультфільм-жах для антынаркатычнага праекта палохае бацькоў Сацыяльны анімацыйны фільм «Лядзяш» беларускага аніматара Генадзя Буто створаны

Інтэрв’ю для Radiocult.by

Чаму творчыя людзі з’язджаюць з Беларусі? Беларуская анімацыя сёння, здаецца, не запатрабаваная. Таленавітыя маладыя аніматары

Прэм’ера мультфільма «Фінік»

На мінулым тыдні наведаў прэм’еру поўнаметражнага мультфільма «Фінік» пра дамавікоў, у стварэнні якога я ўдзельнічаў у 2020 годзе ў якасці сторыбардыста (рэжысёра аніматыкаў).

Інтэрв’ю «У фокусе»

Аніматары — гэта акторы, якіх ніхто не бачыць Ці ведаеце вы, што Санкт-Пецярбург — сучасная

Артыкул у ADME.RU

Лепшыя аніматары Расіі ствараюць сацыяльную рэкламу Па замове Міністэрства культуры РФ і Фонду сацыяльна-культурных праграм

Кандопажская пісчая папера прыбыла!

Толькі праз паўгода малявання накідаў я ўрэшце спыніўся на гэтай пісчай паперы вытворчасці маленькага горада Кандопага недзе ў Карэліі. Для малявання накідаў яна ідэальная.