WORKS
COMMISSIONED
ARCHIVE
JOURNAL
ABOUT

Інтэрв’ю для Citycelebrity

Рэжысёр Генадзь Буто

Рэдакцыя Citycelebrity звязалася з пераможцам фестывалю кароткаметражнага кіно і анімацыі «METERS/МЕТРЫ» (у новай намінацыі «Кліпы») і распытала яго пра будучыню кінематографа, натхненне і анімацыю.

З чаго пачалася ваша рэжысёрская дзейнасць?

Мая рэжысёрская дзейнасць пачалася адначасова з анімацыйнай. Большасць сваіх работ я сам прыдумаў і зрабіў. І гэта лічу прынцыповым момантам.

Маёй дэбютнай анімацыйнай працай быў кліп для гурта «Ананімка» на песню «Пантэры». Першы блін, але не камяком. Рабіў інтуітыўна. Менавіта тады я ўпершыню адчуў, што значыць быць рэжысёрам. І гэта дало штуршок да таго, каб больш даведацца пра гэтае мастацтва і рабіць лепш — рабіць свядома.

Чаму ў сваёй творчасці вы аддаяце найбольшую перавагу анімацыі?

Я ішоў да гэтага паступова і толькі гадоў 5–7 таму выразна ўсвядоміў, што я аніматар. Наогул, мне падабаецца і відэа, і я разглядаю яго як адзін з напрамкаў творчага выказвання, у якім буду працаваць, але анімацыя на першым месцы. Проста анімацыя дае магчымасць здзейсніць цуд — ажывіць малюнак, надаць яму іншае вымярэнне. Рэальны свет жа не статычны — ён увесь у руху, развіцці, гуках. І пасля таго, як я паспрабаваў анімаваць, зразумеў, што ніколі не вярнуся да статычных малюнкаў.

Як нараджаюцца самыя цікавыя ідэі?

Трэба разумець, што нічога проста так з неба не падае. Каб цябе раптам асенiла выдатная ідэя, патрэбная пастаянная разумовая праца. Трэба доўга выношваць яе, гадаваць, часам месяцамі і гадамі — пакуль вы на 100% не будзеце ўпэўненыя, што гэта яно, менавіта тое, што трэба. І тады прыходзіць знакамітае «натхненне».

Але і пасля гэтага трэба зрабіць паўзу і ацаніць ідэю свежым поглядам. Магчыма, крытычны свежы погляд таксама не заўсёды найлепшы варыянт. Я аддаю перавагу шукаць ідэі падчас шпацыру ў адзіноце. У маёй галаве ўзнікаюць месцы з жыцця, якія натхняюць; я ў думках пераношуся туды і там шукаю свае ідэі.

Трэба шукаць іх у сабе, а не ў фільмах ці нечым нядаўна ўбачаным. Тады больш шанцаў знайсці нешта арыгінальнае, самабытнае, глыбокае. Трэба адасобіцца і пагрузіцца ў пэўны стан. Я лічу, што яшчэ не стварыў сваёй сапраўднай працы. Усё наперадзе, спадзяюся.

Якая з вашых работ для вас самая любімая, а якую было складаней за ўсё ствараць?

Мая самая любімая работа — гэта анімацыйны фільм «Лядзяш». Пакуль што для мяне гэта ўсё яшчэ дэбют у кароткаметражным фармаце. І хоць амаль праз тры гады я ўжо бачу памылкі, усё роўна гэта значная для мяне работа. І, напэўна, у пэўным сэнсе я намеціў той кірунак, у якім хацеў бы пакуль рухацца.

Кажуць, што ўсе рэжысёры трохі вар’яты… Вы таксама так думаеце?

А пакажыце мне нармальнага чалавека. Думаю, менавіта ён і будзе першым пацыентам. Проста хтосьці лепш хавае свае дзівацтвы, хтосьці горш. А ёсць людзі, якія ад прыроды артысты, і свае дзівацтвы яны падаюць больш прыгожа — у гэтым і заключаецца іх адрозненне ад звычайных людзей.

Ці лічыце вы, што добры рэжысёр павінен атрымаць профільную адукацыю, ці адукацыя можа быць любой?

Аднойчы я задаў тое самае пытанне аднаму студэнту рэжысёрскага аддзялення. Сэнс яго адказу быў такі: дастаткова прачытаць якую-небудзь тоненькую кніжачку па тэорыі, а ўсё астатняе павінна быць у цябе ад нараджэння. Табе застаецца толькі атрымаць неабходны культурны багаж, які ты будзеш збіраць усё сваё жыццё, — і тады ты ўжо патэнцыйны рэжысёр. Важна, каб ты ведаў, што сказаць свету, і ў ідэале гэта павінна быць нешта зусім новае.

Якім вы бачыце кінематограф будучыні?

Думаю, ён звязаны са імклівым тэхнічным прагрэсам. Мне здаецца, што цяпер людзі яшчэ гуляюцца з дэвайсамі і ніяк не могуць нарадавацца новым шырокім магчымасцям, якія раптам перад імі адкрыліся. Таму яны проста забаўляюцца з гэтымі інструментамі, забыўшыся пра галоўнае — чыстае мастацтва.

Але ўсё калі-небудзь мінае. І, насыціўшыся гэтай «лушпайкай», давядзецца шукаць новыя спосабы здзівіць гледача. Дзе яны знойдуцца, мне невядома. Але нешта абавязкова знойдзецца.

Інтэрв’ю: Лена Леошына
Апублікавана 31.10.2011 на Citycelebrity

RELATED POSTS

Інтэрв’ю ў часопісе “Alovak”

Мастак-мультыплікатар Генадзь Буто: “Усе аніматары ў большасці сваёй – энтузіясты…” Калі мы шукалі першага героя

Інтэрв’ю ў T-Styl.info

Аўтар мульціка-жаху “Лядзяш” прэзентаваў сваю творчасць у Гродне 4 студзеня гарадзенцы пазнаёміліся з анімацыяй Генадзя

Артыкул у 34.magnet

Генадзь Буто Генадзь Буто належыць да рэдкага віду «беларускі аніматар». Зараз жыве ў Піцеры і

Інтэрв’ю для Radiocult.by

Чаму творчыя людзі з’язджаюць з Беларусі? Беларуская анімацыя сёння, здаецца, не запатрабаваная. Таленавітыя маладыя аніматары

Інтэрв’ю CGtalk.by

Мультфільм для дарослых. Інтэрв’ю з Генадзем Буто Анімацыйны фільм «Лядзяш» быў створаны як адзін з

Animation NOW!

«Толькі харошыя людзі» Чым занятыя і пра што думаюць маладыя беларускія аніматары Юля Рудзіцкая і

Інтэрв’ю для фестывалю нефільтраванага кіно

«Звышзадача любога мастака — «намацаць» межы мастацтва, выявіць яго прыроду і сутнасць, агаліць недамоўленае і нябачнае. Мастак выпрабоўвае гэтыя межы на трываласць. Межы зрушваюцца»

Экспэрымэнтальная анімацыя Генадзя Буто

Пачатак творчага шляху Генадзя Буто як эксперыментальнага аніматара бачыцца ў «Панараме» (2011). Вядома, хочацца капнуць глыбей і адзначыць, што візуальныя рашэнні і тэмы ранніх прац відавочна падводзілі аўтара да эксперыментальнай сцежкі.

Інтэрв’ю «У фокусе»

Аніматары — гэта акторы, якіх ніхто не бачыць Ці ведаеце вы, што Санкт-Пецярбург — сучасная

Інтэрв’ю для CitiGid

Нядаўна стала вядома, што DreamWorks рыхтуе да выпуску новы серыял «Кунг-фу Панда: Лапы лёсу». Сярод мастакоў, якія працавалі над праектам, быў і беларус Генадзь Буто — ураджэнец Мінска

Артыкул у METRO

Мультфільм-жах для антынаркатычнага праекта палохае бацькоў Сацыяльны анімацыйны фільм «Лядзяш» беларускага аніматара Генадзя Буто створаны

Рэцэнзія на Too Big Drawing у CineClandestino

«Too Big Drawing» – адзін з самых арыгінальных і ўражлівых кароткаметражных фільмаў, з якімі нам давялося сутыкнуцца апошнім часам. У цэнтры аповеду — аловак і лінія, прычым апошняя не менш фантастычная, чым уяўленне самога аўтара

Прэм’ера мультфільма «Фінік»

На мінулым тыдні наведаў прэм’еру поўнаметражнага мультфільма «Фінік» пра дамавікоў, у стварэнні якога я ўдзельнічаў у 2020 годзе ў якасці сторыбардыста (рэжысёра аніматыкаў).

Артыкул у ADME.RU

Лепшыя аніматары Расіі ствараюць сацыяльную рэкламу Па замове Міністэрства культуры РФ і Фонду сацыяльна-культурных праграм

Кандопажская пісчая папера прыбыла!

Толькі праз паўгода малявання накідаў я ўрэшце спыніўся на гэтай пісчай паперы вытворчасці маленькага горада Кандопага недзе ў Карэліі. Для малявання накідаў яна ідэальная.