
EІ хоць да Новага года засталося ўсяго некалькі дзён, я ўсё яшчэ спадзяюся, што ён паспее прынесці мне нешта добрае ў апошні момант — як неарганізаваны фрылансер, які бярэцца за працу за пару дзён да дэдлайну.
Для мяне 2018 год выдаўся проста звычайным рабочым годам, які не вызначыўся нічым асабліва пазітыўным ці асабліва негатыўным. Але ў цэлым, вядома, спадзяванні на яго былі значна большымі. Засяроджуся на прафесійнай сферы, бо тут мне ёсць пра што расказаць больш канкрэтна.
Пачаўся год вельмі бурна: працягвалася праца, якая пачалася яшчэ ў канцы 2017-га, — у якасці мастака-раскадроўшчыка над серыялам Kung Fu Panda студыі DreamWorks. Пра такі ўзровень я нават марыць не адважваўся! Першыя тры месяцы года былі цалкам запоўненыя неверагодна напружанай працай на знос. Але я вытрымаў гэтае выпрабаванне, выканаў складаную працу, дайшоў да канца сезона серыяла і не сарваў тэрміны. І гэтым я сапраўды ганарыўся.
Пасля быў перыяд прастрацыі (які, уласна, працягваецца дагэтуль), зноў пачаліся сумневы наконт правільнасці абранага прафесійнага шляху і душэўныя ваганні. Зарабіўшы нядрэнныя грошы, я вырашыў ажыццявіць дзіцячую мару і нарэшце купіў камеру для відэаздымкі, а таксама цэлую кучу неабходнага дадатковага абсталявання. На ўсё гэта сышло прынамсі некалькі месяцаў: збор інфармацыі, пошукі, параўнанні, арганізацыя складанага ланцужка лагістыкі — усё гэта суправаджалася нервамі і галаўным болем. Але ўрэшце ўсё прайшло больш-менш добра, і я купіў усё самае неабходнае, выдаткаваўшы амаль усе заробленыя грошы. Лічу, што гэта было значна лепшае ўкладанне, чым непазбежна патраціць іх на паўсядзённыя патрэбы.
З канца вясны я пачаў працаваць дыстанцыйна мастаком-раскадроўшчыкам (а фактычна адным з рэжысёраў) над поўнаметражным 3D-мультфільмам Кашэй. Сапраўдная гісторыя для маскоўскай анімацыйнай студыі «Паровоз». Праект яркі, эфектны, відовішчны, хоць і даволі масавы, мэйнстрымны. Я працягваю працаваць над ім і, атрымліваецца, пераношу гэты праект у наступны, 2019 год.
Прачытаў нямала кніг па рэжысуры і працягваю чытаць. Лічу, што гэта значна паглыбіла маё разуменне гэтай справы. Большасць кніг — на англійскай мове. Ужо некалькі месяцаў я кожны дзень гляджу па адным класічным фільме з вялікага спісу з 500 фільмаў. Нейкі час глядзеў па два фільмы на дзень — адзін раніцай, другі ўвечары. Вядома, працягваю хадзіць на заняткі па малюнку аголенай натуры. І часам дазваляю сабе думаць пра ўласныя творчыя праекты, за якія мне нарэшце трэба ўзяцца ў наступным годзе…