WORKS
COMMISSIONED
ARCHIVE
JOURNAL
ABOUT

Кандопажская пісчая папера прыбыла!

Хто чым, а я купіў пісчую паперу. А3. Хачу перадаць падзяку стопарэзчыцы № 7 Кандопажскага цэлюлозна-папяровага камбіната.

Трэба сказаць, што купіць яе было зусім няпроста. І толькі праз паўгода малявання накідаў я ўрэшце спыніўся на гэтай пісчай, або спажывецкай, або газетнай паперы вытворчасці, як ужо было сказана, маленькага горада Кандопага недзе ў Карэліі. Для малявання накідаў яна ідэальная — прынамсі, у той тэхніцы, у якой малюю я. Смешна сказаць, але гэта адзіная папера такога тыпу ва ўсёй Расіі. Дзіўна! Расія не перастае мяне здзіўляць.

Яна аказалася найбольш падобнай да паперы Newsprint Smooth, на якой на Захадзе малююць накіды і якой у нас няма ў продажы. Галоўны яе сакрэт — у гладкасці, якая нейкім чынам яшчэ звязаная з таўшчынёй паперы і яе фактурай, як я думаю. Ва ўсякім разе, наша «Гознакаўская» папера таксама гладкая, але для накідаў проста агідная. А гэтая папера проста чароўная, асабліва калі падабраць вугаль патрэбнай цвёрдасці і складу. А гэта, скажу я вам, другая велізарная праблема, з якой я дагэтуль змагаюся. Так, яна тонкая і шараватая, але гэта дробязі.

Акрамя таго, у нас гэтая папера прадаецца толькі ў фармаце А4, а мне патрэбны быў А3 — як мінімум. Папера фармату А3 з Кандопагі прадавалася толькі юрыдычным асобам, аптовым пакупнікам і г. д., таму мне, як фізічнай асобе, купіць яе было немагчыма. Але, выдаткаваўшы пэўны час, я знайшоў адно месца, дзе мне дазволілі яе купіць, праўда, зноў жа толькі праз перадаплату ў банку.

Наступная праблема — колькасць аркушаў у пачку. Прадаюцца яны па 2500 аркушаў (на фота). Для мяне гэта занадта шмат. І справа не ў грошах — каштуе яна нядорага, — а ў тым, што я не хачу купляць тое, чым не буду карыстацца. Ды і з грашыма цяпер напружана. Але, на шчасце, знайшліся ахвотныя, і мы купілі гэты пачак на траіх — прыкладна па 800 аркушаў кожнаму. Аднак адчуваю, што з маімі частымі накідамі праз нейкі час давядзецца купляць яшчэ.

У любым выпадку я рады, што здолеў знайсці прыдатную паперу. Праўда, каб да гэтага дайсці, мне спачатку давялося купляць страшэнна дарагія альбомы з непадыходнай паперай і літаральна пакутаваць, малюючы на ёй месяцамі. Дзіўна, але як толькі я пачаў карыстацца гэтай паперай, якасць маіх накідаў рэзка пайшла ўгору. Усё ж такі матэрыялы шмат што вырашаюць, таму ім трэба надаваць самую пільную ўвагу.

Аднак папера таксама не раскрые ўсяго свайго патэнцыялу, калі не падабраць вугаль ідэальнай мяккасці менавіта пад яе. Ён не павінен быць ні занадта мяккім, ні занадта цвёрдым, ды і склад у яго павінен быць якасны. Я патраціў нямала грошай, купляючы і выпрабоўваючы вугаль рознай цвёрдасці, і цяпер усе гэтыя алоўкі і брускі ляжаць без справы. Толькі пара больш-менш падышла. Пакуль што ідэальны для мяне варыянт — вугальны аловак Faber-Castell (цвёрды).

Увогуле, тэма вугалю заслугоўвае асобнага допісу, які, спадзяюся, напішу неўзабаве.

RELATED POSTS

Інтэрв’ю ў часопісе “Alovak”

Мастак-мультыплікатар Генадзь Буто: “Усе аніматары ў большасці сваёй – энтузіясты…” Калі мы шукалі першага героя

Інтэрв’ю для CitiGid

Нядаўна стала вядома, што DreamWorks рыхтуе да выпуску новы серыял «Кунг-фу Панда: Лапы лёсу». Сярод мастакоў, якія працавалі над праектам, быў і беларус Генадзь Буто — ураджэнец Мінска

Артыкул у 34.magnet

Генадзь Буто Генадзь Буто належыць да рэдкага віду «беларускі аніматар». Зараз жыве ў Піцеры і

Прэм’ера мультфільма «Фінік»

На мінулым тыдні наведаў прэм’еру поўнаметражнага мультфільма «Фінік» пра дамавікоў, у стварэнні якога я ўдзельнічаў у 2020 годзе ў якасці сторыбардыста (рэжысёра аніматыкаў).

Інтэрв’ю CGtalk.by

Мультфільм для дарослых. Інтэрв’ю з Генадзем Буто Анімацыйны фільм «Лядзяш» быў створаны як адзін з

Інтэрв’ю «У фокусе»

Аніматары — гэта акторы, якіх ніхто не бачыць Ці ведаеце вы, што Санкт-Пецярбург — сучасная

Animation NOW!

«Толькі харошыя людзі» Чым занятыя і пра што думаюць маладыя беларускія аніматары Юля Рудзіцкая і

Экспэрымэнтальная анімацыя Генадзя Буто

Пачатак творчага шляху Генадзя Буто як эксперыментальнага аніматара бачыцца ў «Панараме» (2011). Вядома, хочацца капнуць глыбей і адзначыць, што візуальныя рашэнні і тэмы ранніх прац відавочна падводзілі аўтара да эксперыментальнай сцежкі.

Інтэрв’ю для фестывалю нефільтраванага кіно

«Звышзадача любога мастака — «намацаць» межы мастацтва, выявіць яго прыроду і сутнасць, агаліць недамоўленае і нябачнае. Мастак выпрабоўвае гэтыя межы на трываласць. Межы зрушваюцца»

Рэцэнзія на Too Big Drawing у CineClandestino

«Too Big Drawing» – адзін з самых арыгінальных і ўражлівых кароткаметражных фільмаў, з якімі нам давялося сутыкнуцца апошнім часам. У цэнтры аповеду — аловак і лінія, прычым апошняя не менш фантастычная, чым уяўленне самога аўтара

Інтэрв’ю для Radiocult.by

Чаму творчыя людзі з’язджаюць з Беларусі? Беларуская анімацыя сёння, здаецца, не запатрабаваная. Таленавітыя маладыя аніматары

Артыкул у ADME.RU

Лепшыя аніматары Расіі ствараюць сацыяльную рэкламу Па замове Міністэрства культуры РФ і Фонду сацыяльна-культурных праграм

Інтэрв’ю для Citycelebrity

Рэжысёр Генадзь Буто Рэдакцыя Citycelebrity звязалася з пераможцам фестывалю кароткаметражнага кіно і анімацыі «METERS/МЕТРЫ» (у

Інтэрв’ю ў T-Styl.info

Аўтар мульціка-жаху “Лядзяш” прэзентаваў сваю творчасць у Гродне 4 студзеня гарадзенцы пазнаёміліся з анімацыяй Генадзя

Артыкул у METRO

Мультфільм-жах для антынаркатычнага праекта палохае бацькоў Сацыяльны анімацыйны фільм «Лядзяш» беларускага аніматара Генадзя Буто створаны